Positieve berichten

Positieve berichten als vitaminen voor de ziel

Mulisch en zijn ego

Een reactie plaatsen

Harry Mulisch is vandaag 80 jaar geworden, maar hij voelt zich niet ouder dan zeventien jaar. ‘Het is dat de jaren dat ik leef geteld zijn, want anders had ik mij zo ongeveer 60 jaren geschat", zegt de enig overgebleven schrijver van ‘de grote drie’ (Hermans, Reve, Mulisch) van na de Tweede Wereldoorlog.

Harry Mulisch heeft een groot ego-bewustzijn. Of je dit als positief-of negatief mag beschouwen is aan de beschouwer zelf in deze, is mijn mening. Feit is wel dat wellicht juist door dit grote ego zijn literaire prestaties grote hoogten hebben bereikt.

Hoe zit het met mijn eigen ego? Is het een uiting van mijn ego bijvoorbeeld dat ik trots ben dat ik H.M. een tijdje heb mogen volgen in min-of meer privxc3xa9-sfeer? En dat ik deze mededeling zomaar ‘en plein public’ de wereld instuur?

Misschien, maar ik doe het toch maar, en beschouw het als een positieve uiting. Lees maar

xc2xa9Marijke

0 thoughts on “Mulisch en zijn ego

  1. Dus jij hebt aan de voeten van de grote meester mogen liggen… Zijn werk is altijd verpletterend mooi geschreven.Toch vind ik het wat triest als mensen zich er op voorstaan de grote meester te zijn. Inderdaad een wat al te groot uitgevallen ego-bewustzijn. Waarschijnlijk zal hij het de grootste misvatting van deze tijd vinden dat hem nog nooit de Nobelprijs werd uitgereikt.

  2. @Tagrijn: Zou hij zo stug volhouden omdat hij persxc3xa9 die uitreiking nog wil meemaken? Dan zou ik zeggen: nog even wachten, dan schrijft hij misschien nog veel meer mooie boeken…

  3. Harry Mulisch las ik toen hij nog Archibald Strohalm-achtig proza schreef. Wist ik veel dat er betere boeken waren. Hij is een veel-schrijver die in het niet valt bij Reve omdat hij erg beperkt is in zijn wereldbeeld. Hij is een een-dimensionaal mens. En dat is jammer, want hij had misschien wel talenten om uit te groeien tot een schrijver van enig formaat.

  4. @Olle: Interessant, die gedachten van mensen over Mulisch.
    Vanavond in ‘Zomergasten’ hoorde ik Bram Moskowitz praten over ‘studenten die het kritisch bespreken (lees: afbreken) van Mulisch werken, tot een vermakelijk spel hebben verheven.
    Moskowitz is er van overtuigd dat zij in werkelijkheid geen enkele weet hebben van de grootsheid van de geschriften van H.M.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s