Positieve berichten

Positieve berichten als vitaminen voor de ziel


1 reactie

Hoe beeld je Careless Whisper uit met mime?

Het is weer eens iets anders dan het ouderwetse hints. In de BBC-show Fast and Loose mag het panel iedere week raden welke bekende muzikale hit David Armand uitbeeld. En zijn vaak expliciet mime- en dansspel leveren keer op keer weer fijne fragmenten op:

(Klik op de titel voor de youtube versie)

Bron: nrc.next.nl


Een reactie plaatsen

Buiten spelen van groot belang voor natuurbewustzijn van kinderen

Dat de hoeveelheid tijd die kinderen vullen met televisiekijken en computerspellen alleen maar verder toeneemt mag geen verrassing meer heten. Maar wat leren kinderen eigenlijk over natuur als ze de hele dag achter de Xbox of Nintendo doorbrengen? Buiten spelen is behalve een heerlijk tijdverdrijf voor kinderen ook erg belangrijk voor hun ontwikkeling. Ten eerste is het natuurlijk goed voor hun gezondheid, maar daarnaast is het ook een manier om in aanraking te komen met de natuur. Om te zorgen dat de generatie kinderen die nu opgroeit, doordrongen is van het belang van zorgvuldig omgaan met de wereld en het milieu, is het belangrijk dat zij de natuur verkennen. Kinderen in bos 
Het stimuleren van buiten spelen wordt nu door verschillende organisaties opgepakt. Mede door de toenemende gezondheidsproblemen bij kinderen en jongeren door overgewicht staat buiten spelen weer op de agenda. Televisiezender Nickelodeon zond onlangs bijvoorbeeld een dag geen programma's uit en stuurde actief kinderen op deze Buitenspeeldag naar buiten. Veel scholen proberen kinderen naar buiten te krijgen door sportdagen en natuuractiviteiten op te zetten. En ook Natuurmonumenten richt zich op het stimuleren van buiten spelen, omdat de organisatie gelooft dat een speelse kennismaking met wat de natuur te bieden heeft een leuke en belangrijke bijdrage aan het leven van een opgroeiend kind is.

Lees het hele blog op Trouw/Groen


Een reactie plaatsen

Een witte computerkraker

Noem Joanna Rutkowska geen hacker. De Poolse computerexpert kraakt besturingssystemen in het belang van het onderzoek, omdat in haar ogen alle computers onveilig zijn – met alle risico’s van dien. Joanna werkt aan een gratis besturingssysteem dat het denken over computers moet veranderen.

Een witte computerkraker Hackers roepen bepaalde associaties op: jongens (het zijn bijna altijd jongens) met te veel tijd om handen, die uit baldadigheid digitaal vandalisme plegen. Ze bekladden websites van anderen – hoe prominenter, hoe beter – en verspreiden virussen om systemen plat te leggen.
 
Joanna Rutkowska pakt het helemaal anders aan. De 30-jarige Poolse behoort in deze wereld tot de absolute top. Ze kraakte in 2006 vanuit huis het toen gloednieuwe besturingssysteem Windows Vista. Maar ze houdt van zakelijk, zonder poespas, en vooral van ethisch. Ze hanteert geen online schuilnaam, wat veel hackers wel doen.
 
In het jargon is Rutkowska een zogenaamde white hat-hacker: een ethische hacker die, meestal in zijn of haar vrije tijd, zoekt naar kwetsbaarheden in software, computersystemen en netwerken. Anders dan hun tegenhangers (de black hats) gebruiken ze deze vaardigheden en kennis niet voor eigen gewin of vandalistische avonturen. In plaats daarvan waarschuwen ze de maker van het systeem zodra ze hebben ingebroken, om hun tijd te geven met een oplossing te komen. Daarna wordt tot publicatie van het hacksucces overgegaan, om ervan te leren.

Lees het hele bericht in One11NL


5 reacties

'We moeten selectief roven van religie'

Het boek dat ik geschreven had willen hebben. Het beschrijft zo exact de ideeën en gedachtenspinsels die al heel lang in mijn hoofd rondcircelen. Ik zie dit boek als een mogelijk begin van een brug slaan tussen gelovigen en ongelovigen. Meer dan het lezen waard. xa9Marijke

ALAIN%20DE%20BOTTON Met religieuze doctrines heeft Alain de Botton niet veel op. Toch kan de kerk een voorbeeld zijn, schrijft hij in 'Religie voor athexefsten'. "Kerken brengen vreemden bij elkaar."

'Ik geef niet om religie", zegt Alain de Botton. Het is een opmerkelijke uitspraak voor iemand die zojuist een boek heeft geschreven over hoe leerzaam godsdiensten kunnen zijn. De titel maakt het nog verwarrender. 'Religie voor athexefsten' heet het nieuwe boek van de bestsellerauteur uit Groot-Brittannië. Wat is precies zijn ambitie? In elk geval heeft hij geen apologie geschreven. "Er zijn zoveel dingen verkeerd aan religie. De vervolging van indianen in Zuid-Amerika, de Spaanse inquisitie, elf september, pedofiele priesters. Maar ik voelde niet de behoefte om hierop in te gaan. Het is namelijk nooit bij me opgekomen dat religies perfect zouden zijn. Ik wil ze dan ook niet verdedigen."

Hoe zou u uw verhouding tot religie typeren?

"Ik ben tegen veel doctrines van georganiseerde religies en dan met name tegen hun verklaringen voor het ontstaan van het universum en voorspellingen van de toekomst. Tegelijkertijd ben ik zeer gexefnteresseerd in hun rituele, esthetische, educatieve en morele dimensies. Ik vind dat de seculiere samenleving gaten vertoont die gevuld zouden kunnen worden met sommige van die inzichten. In wezen stel ik een selectieve roof voor van bepaalde ideeën. Hier schrikken veel mensen van, maar hier is niets vreemds aan. Als het literatuur betreft gaan we ook selectief te werk. We kunnen van literatuur houden maar hoeven tegelijk niet alles mooi te vinden. Hetzelfde moet mogelijk zijn voor religie."

Wat kunnen we leren van religie?

"We willen tot een gemeenschap behoren, maar vaak hebben we niet de mechanismen om zulke gevoelens te activeren. In een grote stad spreek je zelden met iemand op straat. Niet omdat iedereen onvriendelijk zou zijn, maar omdat er geen context is. Wat religies vaak doen is een context creëren waarin we ons open kunnen stellen aan anderen. Als je mensen niet aan elkaar voorstelt, worden ze argwanend. Maar je moet die ontmoeting tussen vreemden wel organiseren. De kerk kan als model dienen, waar mensen samenkomen zonder dat ze iets gemeenschappelijks hebben. Er soms wordt gezegd dat Facebook het probleem kan oplossen. Ik denk echter dat Facebook het tegenovergestelde doet. Het brengt juist mensen bij elkaar met vergelijkbare interesses. Dus ontmoet je geen vreemden."

Gelovigen hebben kerken, zegt u, maar vergelijkbare seculiere instituties zijn schaars. Vervult uw School of Life die functie?

"Er bestaat zeker verwantschap. Om te beginnen bepleiten we een nieuwe manier van leren. Uitgangspunt is dat mensen worstelen met problemen én dat ze hiermee ergens naartoe willen. Ten tweede zijn we gexefnteresseerd in het bouwen van een gemeenschap. London is een eenzame stad waar de kansen beperkt zijn om rond een bepaalde thema samen te komen met vreemden. Natuurlijk zijn er ontelbare lezingen in de stad. Maar nadat die zijn afgelopen vertrekt iedereen weer. Daarom organiseert de school activiteiten rond een onderwerp, die ook altijd een element van gemeenschappelijkheid in zich hebben. Is dit typisch religieus? Nee, maar er spelen vergelijkbare kwesties."

Lees het hele bericht in Trouw


Een reactie plaatsen

Kus op bankbiljet verraadt veelpleger

Een zeer actieve tasjesdief uit Den Haag is vrijdagavond opgepakt voor een straatroof. De 26-jarige man had met een nog onbekende kompaan een 41-jarige vrouw van haar handtas beroofd.

De twee renden weg in de richting van de Doedijnstraat, waarna agenten om 23.00 uur de verdachte wisten aan te houden. Zijn mededader wist te ontkomen.

Het slachtoffer verklaarde dat in de portemonnee in haar tas een bankbiljet zat, waarop ze met lippenstift een kus had achtergelaten. De Hagenaar, volgens de politie een veelpleger, bleek een bankbiljet met een afdruk van lippenstift op zak te hebben, maar hij ontkende toch elke betrokkenheid bij de straatroof.

De man wordt vermoedelijk maandag voorgeleid aan de rechter-commissaris. De politie is ondertussen op zoek naar de tweede dader.

Bron: Nieuws.nl


Een reactie plaatsen

Medemenselijkheid als wapen

Joseph Oubelkas werd in Marokko als 24-jarige ten onrechte veroordeeld voor drugshandel en zat jaren vast in een Marokkaanse cel. Zijn moeder schreef hem honderden brieven die zijn moraal hoog hielden. Hij ondersteunde medegevangenen en schreef een boek over zijn ervaringen. “Ik ben hier goed uitgekomen, maar om onschuldige Marokkanen bekommert niemand zich.”

Medemenselijkheid als wapen De ‘groentjesruimte’ zegt hij onmiddellijk. En natuurlijk ‘de dierentuin’. Lang hoeft Joseph Oubelkas niet na te denken over zijn antwoord op de vraag wat de verschrikkelijkste herinneringen zijn aan de vierenhalf jaar dat hij onschuldig in Marokkaanse gevangenissen zat.
 
Het was niet makkelijk positief te blijven onder de mensonterende omstandigheden in gevangenschap. Maar het lukte hem, en hij inspireerde zelfs celgenoten. Maffiabazen werden makke lammetjes in zijn bijzijn. Hij steeg in de hiërarchie. Medemenselijkheid was zijn geheim: “Iedereen kan het leren”, is zijn stelling.
 
Joseph Oubelkas (30) uit Raamsdonksveer werd in december 2004 opgepakt voor drugshandel, raakte verstrikt in het door en door corrupte Marokkaanse rechtssysteem en werd zonder bewijs tot tien jaar celstraf veroordeeld. Een woordvoerder van het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken bevestigt dat een vertrouwensadvocaat na onafhankelijk onderzoek heeft vastgesteld dat de veroordeling onterecht was. In juni 2009 keerde Oubelkas terug in Nederland. Afgemat, maar geenszins verbitterd.

Lees het hele artikel in One11NL


6 reacties

Een mysterieus lied uit de ruimte

Dit filmpje is al een jaar oud, maar te mooi om niet alsnog te delen. The Drift vertelt het verhaal van Amerikaanse astronauten in de jaren ’60 die tijdens hun ruimtemissie op drift raken na het horen van een lied. Een lied dat vervolgens ook onze aarde bereikt en mensen naar Woodstock-achtige festivals lokt waarna zij zich afzonderen van de Amerikaanse beschaving.

Voor The Drift gebruikte regisseur Kelly Sears enkel beeld uit oude National Geographics en encyclopedieën die ze vond op vlooienmarkten en in tweedehands boekwinkels. De oude foto’s, samen met de mannelijke voice over, maken dat The Drift een bijzondere kijkervaring is:

 

Bron: nrc.next


3 reacties

Rembrandthuis viert 100ste verjaardag

Rembrandthuis 
Museum Het Rembandthuis in Amsterdam viert vandaag zijn 100ste verjaardag. Op 10 juni 1911 werd het museum geopend met koningin Wilhelmina en haar echtgenoot prins Hendrik als de eerste bezoeker.

Het huis waarin Rembrandt (1606/1607 – 1669) ooit woonde, werd in 1907 gekocht door de gemeente en vervolgens geschonken aan de toen opgerichte Stichting Museum Het Rembrandthuis. In de jaren negentig werd het museum ingrijpend gerestaureerd om een zo getrouw mogelijke weergave te geven van de woon- en werkomgeving van de meester.

Portret eleazar swalmius 
Voor de feestelijke gelegenheid van de honderdste verjaardag wordt officieel het schilderij Portret van Eleazar Swalmius aan het publiek getoond, dat Rembrandt in 1637 maakte. Het jubilerende museum heeft het portret voor zeven jaar in bruikleen gekregen van het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten in Antwerpen. Kunstkenners twijfelden lange tijd aan de echtheid van het portret, maar twee jaar geleden werd duidelijk dat het wel degelijk een Rembrandt is.

Bron: Trouw