Positieve berichten

Positieve berichten als vitaminen voor de ziel


3 reacties

Blogpauze

Positieve Berichten is voor onbepaalde tijd gesloten. D.w.z. de oude berichten blijven bestaan, daar kunt u nog naar hartelust in grasduinen. Maar voorlopig komen er geen nieuwe bij.

Web-log gaat migreren. Wat dat precies gaat inhouden zal ik zelf moeten ondervinden de komende tijd. Dus als u binnenkort positief bericht aanklikt en het oude beeld niet meer herkent, ligt dat niet aan uw pc, maar aan de beheerders van web-log, die aan een andere beheeromgeving gaan werken.

Wees er van overtuigd dat ik zal proberen er daarna weer een acceptabele site van te maken. Met andere woorden: ik kom terug!

Tot dan,

Hartelijke groet,

Marijke van der Scheer

http://positiefbericht.web-log.nl


Een reactie plaatsen

Nederlander wint Britse literatuurprijs

De Nederlandse historicus Frank Dikxf6tter heeft met zijn boek 'Mao's Great Famine' de Samuel Johnson Prize 2011. Dat maakte de Britse omroep BBC gisteren bekend.

De Samuel Johnson Prize, een initiatief van de BBC, wordt jaarlijks toegekend aan een non-fictieboek en levert de winnaar 20.000 Britse pond (22.000 euro) op. Dikxf6tter, hoogleraar aan de Universiteit van Hongkong, kreeg als een van de weinigen toegang tot Chinese overheidsarchieven voor zijn onderzoek over Mao's zogeheten Grote Sprong Voorwaarts.

Bron: Trouw


1 reactie

Deetman betaalt deel bijverdiensten terug

Wim Deetman gaat een deel van het geld dat hij binnenhaalde met bijbanen als voorzitter van overheidscommissies terugbetalen. Dat heeft hij donderdagavond via een woordvoerder laten weten.

NRC Handelsblad inventariseerde onlangs dat Deetman, lid van de Raad van State, sinds 2008 minstens 75.000 euro te veel heeft opgestreken met de bijbanen. Volgens de regels zouden de vergoedingen die Deetman voor zijn commissiewerk ontving en zijn inkomen als staatsraad samen niet hoger mogen zijn dan het salaris van een minister (ruim 123.000 euro). NRC Handelsblad becijferde dat de oud-minister vorig jaar minstens 180.000 euro verdiende. In de krant zei de CDA'er destijds al geld terug te zullen betalen als mocht blijken dat hij dit ten onrechte heeft ontvangen.

Deetman liet de zaak beoordelen door minister Piet Hein Donner (Binnenlandse Zaken). Die schreef Deetman donderdag dat de betalingsregeling veel onduidelijkheden kent. Deetman kon daardoor te veel geld opstrijken, maar hij acht hem daar niet voor verantwoordelijk. x84Ik acht mijn ministerie verantwoordelijk voor de onvolledige communicatie over de regeling in uw richting”, constateert Donner. x84Derhalve is dit voor mij aanleiding om geen gebruik te maken van mijn bevoegdheid om een terugvordering van u te verlangen.”

Deetman hoeft dus niet terug te betalen, maar doet dat wel. Of hij het bedrag gaat betalen dat in de krant stond, weet de zegsman niet. x84Dat wordt nog berekend”, aldus de woordvoerder.

Deetman is tevreden met de brief van Donner. x84Ik ben de minister erkentelijk voor het feit dat hij geen gebruik maakt van zijn bevoegdheid tot terugvordering”, zegt hij. x84Ik heb niettemin besloten om het teveel ontvangen bedrag aan vacatiegelden terug te betalen. Hiermee respecteer ik de regels. Na de vakantieperiode zal ik de correspondentie tussen minister Donner en mij openbaar maken.”

In totaal had Deetman zitting in drie overheidscommissies waarvoor hij extra vergoedingen ontving, namelijk de Externe commissie Medefinancieringsstelsel, de Visitatiecommissie Wijkaanpak en de Visitatiecommissie Culturele Instellingen.

Bron: Telegraaf


4 reacties

Triest en mooi

Een verlaten pretpark  in New Orleans. Het Six Flags-park overstroomde volledig na orkaan Katrina in 2005. Sindsdien heeft het geen bezoeker meer gezien. Geen betalende in ieder geval.

Filmmaker Teddy Smith klom eind vorig jaar al over het hek een maakte een mooi maar stemmig filmpje (zie onder).

Het mooie filmpje van Teddy Smith:
 (Klik op de video voor volledig scherm) 

Bron: Nieuwsblog.nrc.next


3 reacties

Een pleidooi voor Het Boek en de Rust

De Britse journalist Johann Hari, die het programma 'Freedom' op zijn laptop gebruikt om de verleiding van het eeuwige internetten te doorbreken, buigt zich over de status van het papieren boek. "Geef het maar toe: het wordt fysiek zwaarder om een boek te lezen."

In de twintigste eeuw schetsten alle nachtmerrie-achtige romans die zich in de toekomst afspeelden het beeld dat boeken verbrand zouden worden. In de eenentwintigste eeuw gaan onze angstdromen over het vergeten van boeken.

Massavermaak

Het boek, het fysieke papieren boek, wordt omringd door een school haaien, de verkoop ging alleen al dit jaar met negen procent omlaag, het wordt opgegeten door het e-book, het wordt verscheurd door de dood van de boekwinkel en de bibliotheek.

En het belangrijkste is dat de mentale ruimte die het innam afbrokkelt door de duizenden 'Wapens van Massa Vermaak' die ons omringen. Het valt niet mee om het toe te geven maar we voelen het allemaal: het wordt fysiek zwaarder om boeken te lezen.

Geen innerlijke rust
In zijn heerlijke kleine boek 'The Lost Art of Reading – Why Books Matter in a Distracted Time' geeft de Amerikaanse criticus David Ulin toe aan een vreemd gevoel. Zijn hele leven heeft hij lezen vanzelfsprekend gevonden, tot hij zich er een paar jaar geleden bewust van werd dat hij "in een appartement vol boeken niet langer de voor het lezen noodzakelijke innerlijke rust kon vinden."

Hij ging 's avonds op de bank zitten zoals hij altijd had gedaan, las een paar hoofdstukken en merkte dan dat zijn geest afdwaalde, hem smeekte om zijn mail te checken, of twitter, of facebook. "Waar ik mee worstel", schrijft hij, "is het binnendringen van het gegons, het idee dat er buiten iets is dat mijn aandacht verdient."

Ik denk dat bijna iedereen dit gevoel tegenwoordig heeft. Een boek lezen terwijl je laptop aan de andere kant van de kamer ligt te zoemen lijkt op een poging om te lezen op een feestje waar iedereen tegen elkaar aan het schreeuwen is. Om te lezen moet je afremmen. Je hebt mentale stilte nodig, op de woorden na. Die stilte is steeds moeilijker te vinden.

'Wired'
Begrijp me niet verkeerd: ik ben dol op het internet en u zult mijn twitter-feed met geweld uit mijn verkleumde dode handen moeten loswrikken.

Dit wordt geen pre-zondvloedachtige tirade tegen de zegeningen van onze wired wereld. Maar er ís een reden waarom dat woord, 'wired', in het Engels twee betekenissen heeft: 'verbonden met het internet' en 'high, nerveus, ongeconcentreerd'.

In het tijdperk van internet zijn tastbare, papieren boeken een techniek die we meer en meer nodig hebben. Herman Hesse schreef in de jaren vijftig: "Hoe meer met nieuwe uitvindingen in de behoefte aan verstrooiing en onderwijs voor iedereen kan worden voorzien, hoe meer het boek zijn waardigheid en autoriteit kan hervinden. We hebben het punt waar jonge concurrenten als radio, film etc. de onmisbare functies van het boek overnemen nog niet bereikt."

Lezen is een daad van verzet
Dat punt is nu wél bereikt. Want alleen het boek – dat niet bliept of oplicht, of een link biedt of je duizend video's tegelijkertijd kan laten zien – en niets anders dan het boek kan deze functie vervullen: het geeft je de mogelijkheid tot diepe, lineaire concentratie.

Zoals Ulin zegt: "Lezen is een daad van verzet in een landschap vol afleiding…Het verlangt van ons dat we ons tempo aanpassen, dat we weer rekening houden met tijd. Op de helft van een boek aangekomen kunnen we niet anders dan geduldig zijn, moeten we elk ding in zijn moment laten zijn, het verhaal voor laten gaan. We kunnen de wereld heroveren door ons er een klein beetje van terug te trekken, door een stap terug te doen van het lawaai."

Lees het hele bericht in Trouw


Een reactie plaatsen

Afrika kan het prima zelf af

De Keniaanse zakenvrouw Atia Yahya zorgde ervoor dat miljoenen landgenoten toegang kregen tot betaalbare gezondheidszorg. “We zijn geen achtergebleven mensen. Wij Afrikanen hebben onze eigen ideeën over hoe we onze problemen kunnen oplossen.”

Afrika kan het prima zelf af Atia Yahya (56) mag dan een gewiekste zakenvrouw zijn, ze heeft een groot hart. De Keniaanse consultant voor ziektekostenverzekeringen combineert geld verdienen met sociale rechtvaardigheid. Ze zal zichzelf niet snel tot goeddoener bombarderen. “Ik wil mijn medemensen helpen zonder bedelaars van ze te maken," zegt Atia terwijl ze de kilometers wegtrapt op een hometrainer in een sportschool in de hoofdstad Nairobi.

Verzekering tegen hiv
Ze kwam als eerste in Oost-Afrika met het plan om bedrijven tegen hiv te verzekeren. “Dat idee werd geboren uit de realiteit van hiv. Medicijnen waren kostbaar en veel mensen stierven doordat ze geen aidsremmers konden betalen. Bedrijven verloren mensen en daarmee expertise, ook het verzekeringsbedrijf waar ik toen werkte. Ik begreep niet waarom andere chronische aandoeningen zoals suikerziekte of epilepsie wel in verzekeringspakketten waren opgenomen en hiv niet.” Haar idee voor een hiv-verzekering werd een hit en grote bedrijven verzekerden hun werknemers tegen de infectieziekte. Andere verzekeringsmaatschappijen volgden.

Lees het hele bericht One11.nl