Positieve berichten

Positieve berichten als vitaminen voor de ziel


Een reactie plaatsen

Vierde dag Vierdaagse

Viagladiola De laatste dag, niet de zwaarste, wordt er gezegd. Dat is de derde dag. Als je eenmaal de derde dag met de zevenheuvelenweg hebt volbracht, kan je de laatste dag ook nog wel aan. Misschien ook door het vooruitzicht van de feestelijke en  glorieuze intocht op de Via Gladiola

Vierdaagse anno 2009 is, qua loopbeleving, vergelijkbaar met de Vierdaagse 50 jaar geleden. Nog steeds lopen de lopers de routes die al tientallen jaren geleden zijn vastgelegd. Maar het hele circus eromheen is van een totaal andere orde. Joy1 De geluiden van vroeger: reclamevliegtuigjes met JOY (met het typische bolle limonadeflesje) op hun sleep. Vanuit de luidsprekers, her en der verspreid door de stad, klonk muziek van Catarina Valente. Af en toe een dweilorkest, die de feestvreugde opdreef. Behalve op de laatste dag, – op de Via Gladiola werden de lopers muzikaal onthaald door tientallen muziekkorpsen – was het geluid van de Vierdaagse van een bescheiden volume.

Nu valt de Vierdaagse samen met de Nijmeegse Zomerfeesten die een totaal ander geluid met zich meebrengen. Op grote en kleine podia in de stad en aan de Waalkade treden dagelijks bekende grote sterren op. Ook de kermis doet een grote duit in de zak van Geluiden Van De Vierdaagse/Zomerfeesten.

De laatste dag. Ik herinner me nog dat mijn vader en moeder de avond voor de laatste dag keukenstoeltjes langs de Via Gladiola neerzetten, zodat we verzekerd waren van een goede plaats. En zij waren niet de enige. Dus zag je in de heel voege ochtend van de vierde dag aan beide kanten van VG een eindeloze rij lege stoelen, bankjes, krukjes enzovoort staan, wachtend op de dingen die komen gaan. Jammer dat ik daar geen foto van heb. Maar het gebeurt anno 2009 nog steeds! Wonderbaarlijk dat dat nog altijd (vrijwel) probleemloos mogelijk is.

Laatste nieuws: de eerst wandelaar is binnen!

(c) Marijke


Een reactie plaatsen

Derde dag Vierdaagse

Groesbeek_zevenheuvelenweg Vandaag lopen de vierdaagselopers over de Zevenheuvelenweg. Deze weg bestaat inderdaad uit zeven heuvels. Ik heb vroeger, (eind jaren vijftig) samen met een vriendin, vaak de heuvelen geteld, op een van onze ‘avonturentochten’. We zeiden dan tegen elkaar: zullen we vandaag weer op avontuur gaan? Daartoe moest er eerst beslist worden waar we zouden gaan avonturen; in het bos of bij het water (Waal). En per fiets of lopend? Vaak werd het ‘het bos en de velden’ om dat mijn vriendin daar het dichtst bij woonde.

En als we dan de Zevenheuvelenweg naderden, moest er weer een besluit genomen worden. Gaan we deze weg bewandelen, befietsen, of met een grote boog er omheen? Want we wisten dat dit een behoorlijke vermoeidheidopwekkende keuze was, en dat er een verplicht ‘heuvels tellen’ aan vast zat. Dat vonden we gewoon leuk. Omdat we hoopten dat op miraculeuze wijze door ons ontdekt zou worden dat het er geen zeven waren maar meer-of minder. We zagen onszelf al naar de Gemeente stappen om deze ontdekking kenbaar te maken. En natuurlijk zou de pers hier aandacht aan besteden.

Zo zouden wij beroemd worden, dachten we.

Helaas, het zijn er werkelijk zeven…

(c) Marijke


Een reactie plaatsen

Tweede dag Vierdaagse

In de jaren vijfig/zestig van de vorige eeuw, de tijd dat ik in Nijmegen woonde, was De Vierdaagse, evenals nu, een absoluut hoogtepunt van het jaar. In heel Nijmegen e.o. heerste de sfeer van een totaal veranderde stad.  De stad werd bijna onder de voet gelopen door de vele buitenlandse lopers. Overal hoorde je mensen praten in veel verschillende talen. Want ze kwamen van ‘all over the world’. Ze werden warm onthaald in het heerlijke Nijmegen. Maar vooral de Amerikaaanse en Britse militairen waren met name bij de vrouwen erg in trek. Zwaar bepakt -er werd beweerd dat zij stenen in hun ransel moesten meedragen- werden zij dan bij binnenkomst extra toegejuicht door de dames.

De berichtgeving over het verloop van deze vier dagen ging voornamelijk via uitgebreide krantenberichten. Ook op de radio (nieuwsberichten) werd elke dag de voortgang van het wandelfestijn met de laatste nieuwsfeiten gemeld. En op de laatste dag werd er een live-verslag gegeven op de televisie. Ik herinner me nog dat ik dan meestal aarzelde tussen televisie kijken -zo bijzonder, jouw stad op tv!-en de echte livebeleving in het rumoer, met de geuren, de muziek, het gejuich, waarbij elke seconde je hersenen door de vele indrukken worden geprikkeld. Voor een overgevoelig mens als ik ben, ook toen al, soms een beetje teveel.

Nu, in deze tijd, met de nieuwe media, is het mogelijk om bijna overal tegelijk aanwezig te zijn. Weliswaar niet fysiek, maar toch erg dichtbij en zeer naturel. Zo ontdekte ik vanochtend een site die de vierdaagse in beeld brengt, alsof je er zelf bij bent, ik citeer een van de makers:

"Dat is het doel van Vierdaagse in Beeld, de naam die de Vierdaagse gegeven heeft aan het xe2x80x98eigen’ internet-tv station dat sinds maandag schoorvoetend op gang komt. "Natuurlijk willen we niet de concurrent zijn van de omroepen en actualiteitenrubrieken, maar met ons eigen Vierdaagse in Beeld kunnen we onderwerpen in de marge, waar de zenders geen of nauwelijks belangstelling voor hebben, toch in beeld brengen", aldus woordvoerder Andrxc3xa9 Sonneville van Stichting DE 4DAAGSE".

Dat is toch prachtig. Bij de livebeelden zie je o.m. De Wedren, het startpunt van de lopers. Je ziet dan een stukje van het Julianapark. Als je door dit kleine park loopt kom je in de straat waar ik mijn jeugd heb doorgebracht. Je begrijpt zeker wel dat ik vaak even een blik werp op juist dit beeld…

Morgen meer.

(c) Marijke


Een reactie plaatsen

Vierdaagsevreugde

Als geboren -en getogen Nijmeegse heb ik fantastische herinneringen aan de Nijmeegse Vierdaagse. Wij woonden vlakbij De Wedren, het epicentrum van de Vierdaagse. In de heel vroege ochtend, het schemerde nog, liepen de eerste wandelaars al door onze straat naar het startpunt op de Wedren. Ik kroop dan uit mijn warme bed, en keek door het raam naar buiten, waar al op dit vroege tijdstip een gezellig, rumoerige sfeer aan het ontstaan was. Soms kleeddden mijn zusje en ik ons aan, en liepen dan gezellig met de wandelaars ‘een eindje op’.

Nu ik al vele jaren niet meer in mijn geliefde Nijmegen woon, ben ik heel verheugd met de mogelijkheid van toch het intens meebeleven van de Vierdaagse door middel van het fantastiche medium, het Internet.

Vier dagen lang zal ik proberen verslag te doen van mijn beleving – hoewel ik er dus niet live bij aanwezig ben – van het grootste wandelfeest van de wereld:  De Nijmeegse Vierdaagse.

Lees ook: http://www.gelderlander.nl/specials/vierdaagse2009/

Webcam op de Waalkade

(c) Marijke


Een reactie plaatsen

xe2x80x9eKoninginnedag volgend jaar weer in Apeldoorn"

Koninginnedag mag van de Bond van Oranjeverenigingen volgend jaar deels weer in Apeldoorn worden gevierd xe2x80x9eals daartoe de wens bestaat". Dat zei voorzitter Michiel Zonnevylle woensdag naar aanleiding van een bericht op de website van de Volkskrant.

xe2x80x9eHet lijkt ons niet goed om te beginnen in Apeldoorn. Maar je zou in een andere gemeente kunnen starten en het defilxc3xa9 in Apeldoorn kunnen houden. Want dat hebben we tenslotte dit jaar gemist", aldus Zonnevylle.

Koningin Beatrix beslist overigens zelf waar Koninginnedag wordt gevierd.


Een reactie plaatsen

Ter Horst: doorgaan met Koninginnedag

(Novum) – Nederland moet doorgaan met het vieren van Koninginnedag. Dat heeft minister van Binnenlandse Zaken Guusje ter Horst (PvdA) donderdagavond in het televisieprogramma Pauw & Witteman gezegd in reactie op het drama in Apeldoorn.

Ze wees erop dat het nooit is te voorkomen dat ‘een gek dit soort handelingen pleegt’. "De enige manier om dat te voorkomen is als de koningin in een beveiligde auto zit waar ze niet meer uit komt. Maar dat is niet de manier waarop wij in Nederland Koninginnedag willen vieren."

Door de aanslag in Apeldoorn is de onbevangenheid die met het feest gepaard ging volgens Ter Horst verloren gegaan. "Volgend jaar staan de mensen er anders bij dan nu." Volgens de bewindsvrouw duurt het zeker tien jaar voordat dit hersteld is.

Bron: Trouw


Een reactie plaatsen

We zijn gehecht aan Tweede Paasdag

Dit betekent overigens niet dat de Nederlander geen waarde hecht aan de feestdag. Vakbond CNV opperde drie jaar terug dat Tweede Paasdag mogelijk plaats kon maken voor een vrije dag voor het islamitische Suikerfeest. Direct daarna stond de telefoon roodgloeiend met negatieve reacties.

Veel Nederlanders brengen Tweede Paasdag buiten de deur door, bijvoorbeeld in een attractiepark, een dierentuin, een tuincentrum of op een meubelboulevard. Ook de bioscopen doen vaak goede zaken. Hierdoor ondervindt het verkeer vaak enige hinder.

Bron: de Telegraaf

Een heerlijke tweede Paasdag gewenst! (c) Marijke